8/9/11
ΕΡΩΤΗΣΗ
Αφού «δεν γνώριζε» τις ενέργειες των υπουργών του, αφού «δεν γνώριζε» ότι η ναυτική βάση στο Μαρί γειτνιάζει με τον μεγαλύτερο ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό, αφού «δεν γνώριζε» την επικινδυνότητα του φορτίου πυρομαχικών, αφού «δεν γνώριζε»...μα πάνω από όλα αφού ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ...διερωτώμαι με ποια διαπραγματευτική ισχύ και με ποιες ΓΝΩΣΕΙΣ συνεχίζει ο Πρόεδρος Χριστόφιας τις «διαπραγματεύσεις» για «λύση» του Κυπριακού;
18/7/11
Αυτοκριτική για την κατρακύλα του Ελληνισμού
Η έκρηξη στη Ναυτική Βάση της Κύπρου που στοίχισε τη ζωή σε 13 συνανθρώπους μας και τραυμάτισε δεκάδες άλλους δεν ήταν ούτε δυστύχημα ούτε ατύχημα. Ήταν μια προειδοποιητική έκρηξη που καραδοκούσε χρόνια. Μια έκρηξη που ξεσκέπασε τις αδυναμίες και τις αμαρτίες του Κυπριακού Κράτους, της Κυπριακής κοινωνίας και του Ελληνικού Έθνους γενικότερα.
Ειδικοί είχαν προειδοποιήσει για τις πιθανές καταστροφικές συνέπειες από τη μακροχρόνια φύλαξη των πυρομαχικών και μάλιστα δίπλα από τον ηλεκτροπαραγωγό σταθμό. Για παράδειγμα, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Άμυνας το Φεβρουάριο του 2011 ο εκπρόσωπος της Διεύθυνσης Υλικού Πολέμου της Εθνικής Φρουράς τόνισε μεταξύ άλλων: «... σημειώνεται ο κίνδυνος να αλλοιωθεί το μείγμα της πυρίτιδας αντιδρώντας με ανάφλεξη ή ακόμα και με έκρηξη».
Οι ειδικοί μίλησαν αλλά οι πολιτικοί (ως συνήθως) τους αγνόησαν...
Αυτό το φαινόμενο αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη κατάρα του Ελληνικού Έθνους. Αυτοί οι οποίοι λαμβάνουν τις μεγάλες αποφάσεις εξακολουθούν, μετά από τόσες καταστροφές που πέρασε το Έθνος, να έχουν ως γνώμονα τους πολιτικά, κομματικά, ακόμα και προσωπικά συμφέροντα. Μπροστά σε όλα αυτά, εμείς, οι πολίτες, μένουμε απαθείς...
Στο βωμό αυτών των συμφερόντων, θυσιάζουμε ανθρώπινες ζωές, Πατρίδες, το μέλλον των παιδιών μας. Δεν πρόκειται να κατονομάσω αυτούς που φέρουν την ευθύνη για τα κακά που χτύπησαν (και που θα ξαναχτυπήσουν) την Κύπρο και την Ελλάδα – αυτό είναι το καθήκον της Δικαιοσύνης.
Στρέφομαι μόνο προς τον εαυτό μου και τον κατακρίνω για απάθεια, ανευθυνότητα, έλλειψη σοβαρότητας, έλλειψη επαγγελματισμού και για απλή κατανόηση της δύσκολης θέσης στην οποία βρίσκεται η Πατρίδα και το Έθνος μου.
Φέρω κι εγώ ευθύνη για την κατρακύλα του Ελληνισμού...
Αν δεν μπορέσουμε όλοι να παραδεχτούμε αυτή την πικρή αλήθεια, το μέλλον του Ελληνισμού είναι αβέβαιο...και στην Κύπρο και στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό...
Επαναλάβετε μαζί μου:
Φέρω κι εγώ ευθύνη για την κατρακύλα του Ελληνισμού...
Ειδικοί είχαν προειδοποιήσει για τις πιθανές καταστροφικές συνέπειες από τη μακροχρόνια φύλαξη των πυρομαχικών και μάλιστα δίπλα από τον ηλεκτροπαραγωγό σταθμό. Για παράδειγμα, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Άμυνας το Φεβρουάριο του 2011 ο εκπρόσωπος της Διεύθυνσης Υλικού Πολέμου της Εθνικής Φρουράς τόνισε μεταξύ άλλων: «... σημειώνεται ο κίνδυνος να αλλοιωθεί το μείγμα της πυρίτιδας αντιδρώντας με ανάφλεξη ή ακόμα και με έκρηξη».
Οι ειδικοί μίλησαν αλλά οι πολιτικοί (ως συνήθως) τους αγνόησαν...
Αυτό το φαινόμενο αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη κατάρα του Ελληνικού Έθνους. Αυτοί οι οποίοι λαμβάνουν τις μεγάλες αποφάσεις εξακολουθούν, μετά από τόσες καταστροφές που πέρασε το Έθνος, να έχουν ως γνώμονα τους πολιτικά, κομματικά, ακόμα και προσωπικά συμφέροντα. Μπροστά σε όλα αυτά, εμείς, οι πολίτες, μένουμε απαθείς...
Στο βωμό αυτών των συμφερόντων, θυσιάζουμε ανθρώπινες ζωές, Πατρίδες, το μέλλον των παιδιών μας. Δεν πρόκειται να κατονομάσω αυτούς που φέρουν την ευθύνη για τα κακά που χτύπησαν (και που θα ξαναχτυπήσουν) την Κύπρο και την Ελλάδα – αυτό είναι το καθήκον της Δικαιοσύνης.
Στρέφομαι μόνο προς τον εαυτό μου και τον κατακρίνω για απάθεια, ανευθυνότητα, έλλειψη σοβαρότητας, έλλειψη επαγγελματισμού και για απλή κατανόηση της δύσκολης θέσης στην οποία βρίσκεται η Πατρίδα και το Έθνος μου.
Φέρω κι εγώ ευθύνη για την κατρακύλα του Ελληνισμού...
Αν δεν μπορέσουμε όλοι να παραδεχτούμε αυτή την πικρή αλήθεια, το μέλλον του Ελληνισμού είναι αβέβαιο...και στην Κύπρο και στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό...
Επαναλάβετε μαζί μου:
Φέρω κι εγώ ευθύνη για την κατρακύλα του Ελληνισμού...
17/1/11
Πλούσια Κοιτάσματα Φυσικού Αερίου σε Ελλάδα και Κύπρο
Πολλά γράφονται (και ακόμα πιο πολλά λέγονται) για τις πρόσφατες «ανακαλύψεις» υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου σε Ελλάδα και Κύπρο. Διάφοροι πολιτικοί, επιστήμονες αλλά και η πλειοψηφία του λαού, προσεγγίζουν το όλο θέμα με αισιοδοξία. Υπάρχουν μάλιστα και ορισμένοι οι οποίοι ισχυρίζονται ότι αυτά τα κοιτάσματα θα βγάλουν το Ελληνικό Έθνος από το – οικονομικό, πολιτικό και υπαρξιακό – αδιέξοδο! Μακάρι να έχουν δίκαιο...στο μεταξύ όμως θα ήθελα να στρέψω την προσοχή όλων μας στα ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ που διαθέτει ο απανταχού Ελληνισμός και που δυστυχώς δεν έχουμε ακόμα «ανακαλύψει».
Το φυσικό αέριο, αν και μπορεί να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση του Έθνους (αν γίνει σωστός και πολύ προσεκτικός προγραμματισμός) δεν θα μπορέσει σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ. Στο κάτω κάτω, ας μη ξεχνούμε ότι σύμφωνα με τους μεγάλους μας (μικρούς) «ηγέτες» υπάρχει και η πιθανότητα, μέσα στα πλαίσια μιας «καλής γειτονίας», να «συνεκμεταλλευτούμε» το φυσικό αέριο με τους «φίλους» μας τους Τούρκους οι οποίοι έχουν κυριολεκτικά σαλιώσει και ορέγονται οτιδήποτε Ελληνικό...
Όταν αναφέρομαι σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ εννοώ εσένα, εμένα, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας - τους απανταχού Έλληνες. Σκεφτόμενος τα αποτελέσματα όλων αυτών των γεωλογικών διατρήσεων που οδήγησαν στην ανακάλυψη φυσικού αερίου, διερωτούμαι πότε ως Έθνος θα προχωρήσουμε σε «ανθρώπινες διατρήσεις». ‘Ίσως τότε να ανακαλύψουμε τον πραγματικό και αιώνιο πλούτο του Ελληνισμού – τον ίδιο τον Έλληνα (σημείωση: δεν εννοώ τον εφήμερο Νεοέλληνα τον οποίο παριστάνουμε καθημερινά – εννοώ τον αληθινό Έλληνα που κρύβουμε βαθιά μέσα μας).
Το φυσικό αέριο, αν και μπορεί να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση του Έθνους (αν γίνει σωστός και πολύ προσεκτικός προγραμματισμός) δεν θα μπορέσει σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ. Στο κάτω κάτω, ας μη ξεχνούμε ότι σύμφωνα με τους μεγάλους μας (μικρούς) «ηγέτες» υπάρχει και η πιθανότητα, μέσα στα πλαίσια μιας «καλής γειτονίας», να «συνεκμεταλλευτούμε» το φυσικό αέριο με τους «φίλους» μας τους Τούρκους οι οποίοι έχουν κυριολεκτικά σαλιώσει και ορέγονται οτιδήποτε Ελληνικό...
Όταν αναφέρομαι σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ εννοώ εσένα, εμένα, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας - τους απανταχού Έλληνες. Σκεφτόμενος τα αποτελέσματα όλων αυτών των γεωλογικών διατρήσεων που οδήγησαν στην ανακάλυψη φυσικού αερίου, διερωτούμαι πότε ως Έθνος θα προχωρήσουμε σε «ανθρώπινες διατρήσεις». ‘Ίσως τότε να ανακαλύψουμε τον πραγματικό και αιώνιο πλούτο του Ελληνισμού – τον ίδιο τον Έλληνα (σημείωση: δεν εννοώ τον εφήμερο Νεοέλληνα τον οποίο παριστάνουμε καθημερινά – εννοώ τον αληθινό Έλληνα που κρύβουμε βαθιά μέσα μας).
12/12/10
Ανοιχτή Επιστολή προς τον Απόδημο Έλληνα
12 Δεκεμβρίου 2010
Μέχρι σήμερα, οι απόδημοι Έλληνες είχαν σαν πρωταρχικό τους στόχο την διατήρηση της Ελληνικής ταυτότητας στην ξενιτιά. Πιστεύω ότι αυτός ο στόχος, αν και σωστός, δεν είναι πλέον αρκετός. Σε μια δύσκολη για τον Ελληνισμό εποχή, οι απόδημοι πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη. Εύκολο είναι για μας να κατηγορούμε τους υπόλοιπους για την κατρακύλα του Ελληνισμού. Η Ελληνικότητα μας όμως θα δοκιμαστεί όταν αποφασίσουμε να συμβάλουμε ουσιαστικά στην ανόρθωση ολοκλήρου του Έθνους.
Κατά την προσωπική μου άποψη, τα προβλήματα του Ελληνισμού δεν περιορίζονται στα γεωγραφικά πλαίσια Ελλάδας και Κύπρου - υπάρχουν και εδώ στη ξενιτιά. Όσο πικρή κι αν είναι η αλήθεια, ο απόδημος Ελληνισμός υπολειτουργεί - η αν θέλετε - δεν λειτουργεί σύμφωνα με τις προοπτικές του (αυτό δεν αποτελεί κατηγορία αλλά γεγονός – ας κάνει ο καθένας την αυτοκριτική του με το χέρι στην καρδιά).
Έφτασε η ώρα για ανασύνταξη και μακροχρόνιο, στρατηγικό προγραμματισμό. Είναι ανώφελο (ειδικά αυτήν την δύσκολη περίοδο) να περιμένουμε «ενίσχυση» από τις εκάστοτε κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου (αυτό δεν αποτελεί κατηγορία αλλά γεγονός). Εμείς οι ίδιοι οι απόδημοι πρέπει να στηρίξουμε και να ενδυναμώσουμε την παροικία μας – να γίνουμε τόσο δυνατοί και αποτελεσματικοί έτσι ώστε όχι μόνο να διατηρήσουμε την Ελληνική μας ταυτότητα, αλλά να ανασηκώσουμε και το μερτικό που μας αναλογεί από την βαριά (λόγω Ιστορίας) ευθύνη που όλοι φέρουμε απέναντι στο Ελληνικό Έθνος.
Με εκτίμηση,
Στέλιος Γεωργιάδης
Οντάριο – Καναδάς
sgeorgiades@gmail.com
www.georgiades.net
Μέχρι σήμερα, οι απόδημοι Έλληνες είχαν σαν πρωταρχικό τους στόχο την διατήρηση της Ελληνικής ταυτότητας στην ξενιτιά. Πιστεύω ότι αυτός ο στόχος, αν και σωστός, δεν είναι πλέον αρκετός. Σε μια δύσκολη για τον Ελληνισμό εποχή, οι απόδημοι πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη. Εύκολο είναι για μας να κατηγορούμε τους υπόλοιπους για την κατρακύλα του Ελληνισμού. Η Ελληνικότητα μας όμως θα δοκιμαστεί όταν αποφασίσουμε να συμβάλουμε ουσιαστικά στην ανόρθωση ολοκλήρου του Έθνους.
Κατά την προσωπική μου άποψη, τα προβλήματα του Ελληνισμού δεν περιορίζονται στα γεωγραφικά πλαίσια Ελλάδας και Κύπρου - υπάρχουν και εδώ στη ξενιτιά. Όσο πικρή κι αν είναι η αλήθεια, ο απόδημος Ελληνισμός υπολειτουργεί - η αν θέλετε - δεν λειτουργεί σύμφωνα με τις προοπτικές του (αυτό δεν αποτελεί κατηγορία αλλά γεγονός – ας κάνει ο καθένας την αυτοκριτική του με το χέρι στην καρδιά).
Έφτασε η ώρα για ανασύνταξη και μακροχρόνιο, στρατηγικό προγραμματισμό. Είναι ανώφελο (ειδικά αυτήν την δύσκολη περίοδο) να περιμένουμε «ενίσχυση» από τις εκάστοτε κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου (αυτό δεν αποτελεί κατηγορία αλλά γεγονός). Εμείς οι ίδιοι οι απόδημοι πρέπει να στηρίξουμε και να ενδυναμώσουμε την παροικία μας – να γίνουμε τόσο δυνατοί και αποτελεσματικοί έτσι ώστε όχι μόνο να διατηρήσουμε την Ελληνική μας ταυτότητα, αλλά να ανασηκώσουμε και το μερτικό που μας αναλογεί από την βαριά (λόγω Ιστορίας) ευθύνη που όλοι φέρουμε απέναντι στο Ελληνικό Έθνος.
Με εκτίμηση,
Στέλιος Γεωργιάδης
Οντάριο – Καναδάς
sgeorgiades@gmail.com
www.georgiades.net
23/11/10
Ξένα Συμφέροντα και Δικά μας Λάθη: Συνταγή Αδιεξόδου στο Κυπριακό Πρόβλημα
Στέλιος Γεωργιάδης / 24 Νοεμβρίου 2010 / sgeorgiades@gmail.com
Το 1974 η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά, το 37% του εδάφους του νησιού εξακολουθεί να βρίσκεται υπό Τουρκική κατοχή. Δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες και εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι έποικοι καταπατούν καθημερινά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας οι οποίοι από το 2004 είναι ταυτόχρονα και Ευρωπαίοι πολίτες!
Εδώ και δύο περίπου χρόνια ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας «διαπραγματεύεται» με τον εκάστοτε ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, μέσα στα πλαίσια συνομιλιών «Κυπριακής (δήθεν) ιδιοκτησίας», μια πιθανή λύση του Κυπριακού Προβλήματος. Τα αποτελέσματα αυτών των «διαπραγματεύσεων» οδηγούν, για άλλη μια φορά, με μαθηματική ακρίβεια, εκεί που βρίσκονται τα ξένα συμφέροντα: (α) σε αδιέξοδο και ένα ακόμα βήμα πιο κοντά σε «de facto διχοτόμηση», ή (β) σε λύση τύπου Ανάν και «συμφωνημένη διχοτόμηση» της Κύπρου. Μάλιστα, ενώ μέχρι πρόσφατα τα Ηνωμένα Έθνη διαλαλούσαν ότι δεν πρόκειται να επέμβουν στις «διαπραγματεύσεις», ο Γενικός τους Γραμματέας έθεσε προχθές καθαρό χρονοδιάγραμμα για πρόοδο μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 2011.
Η ερώτηση λοιπόν που προκύπτει είναι «Γιατί εμμένουμε να διαπραγματευόμαστε με την ίδια αποτυχημένη συνταγή;» Είναι ποτέ δυνατόν ο οποιοσδήποτε Τουρκοκύπριος ηγέτης (είτε είναι «σύντροφος» είτε όχι) να συμφωνήσει και να εφαρμόσει σχέδιο απόσυρσης των Τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο; Αποκλείεται!
Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία θεωρεί την κατοχή της Κύπρου ως ένα σημαντικότατο στρατηγικό δεδομένο. Ταυτόχρονα, το δεδομένο αυτό εξυπηρετεί και τους Εγγλέζους, πρώην (και εμμέσως νυν) αποικιοκράτες της Κύπρου οι οποίοι διατηρούν στρατιωτικές βάσεις τεράστιας σημασίας για την «παρακολούθηση» και τον «στρατηγικό έλεγχο» της Μέσης Ανατολής.
Με βάση τα πιο πάνω, μπορεί εύκολα κανείς να συμπεράνει ότι δεν υπάρχει διέξοδος στον δρόμο που βαδίζουμε εδώ και 36 χρόνια. Αντίθετα, οι επιλογές στενεύουν και καταλήξαμε να ζητούμε από τον Τούρκο κατακτητή ...να ανοίξει ένα λιμάνι, ένα αεροδρόμιο για Κυπριακά σκάφη...πού καταντήσαμε ως κράτος, που καταντήσαμε ως Έθνος!
Κύριοι Ηγέτες των απανταχού Ελλήνων:
Δεν είμαστε αφελείς. Κατανοούμε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα λόγω των ξένων συμφερόντων. Κατανοούμε επίσης ότι η Τουρκία αποτελεί (προς το παρόν) μεγάλη γεωστρατηγική δύναμη στην περιοχή μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι σας δίνεται το δικαίωμα να «διαπραγματεύεστε» με τα πιόνια του κατακτητή και να παραχωρείτε «εκ περιτροπής προεδρίες», «παραμονή 50,000 Τούρκων εποίκων» και «σταθμισμένη ψήφο που εξισώνει το 18% των Τουρκοκυπρίων με το 82% των Ελληνοκυπρίων». Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι βασικές ελευθερίες του λαού δεν είναι προς διαπραγμάτευση.
Ο λαός δεν τρέφει ψευδαισθήσεις. Όμως, παρά τις δυσκολίες που πέρασε, διατηρεί ακόμα την αξιοπρέπεια του και το απέδειξε στο δημοψήφισμα του Σχεδίου Ανάν του 2004. Λοιπόν, το μόνο που ζητά από εσάς ετούτος ο λαός είναι να υπερασπιστείτε αυτήν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτή η Εθνική αξιοπρέπεια και η συνέχιση του αγώνα για την Ελευθερία είναι τα μόνα αγαθά που δεν μπορεί κανένας Λόρδος, κανένας Τούρκος να μας στερήσει.
Και όπως διδάσκει και ο Καβάφης: «Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις...»
Το 1974 η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά, το 37% του εδάφους του νησιού εξακολουθεί να βρίσκεται υπό Τουρκική κατοχή. Δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες και εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι έποικοι καταπατούν καθημερινά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας οι οποίοι από το 2004 είναι ταυτόχρονα και Ευρωπαίοι πολίτες!
Εδώ και δύο περίπου χρόνια ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας «διαπραγματεύεται» με τον εκάστοτε ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, μέσα στα πλαίσια συνομιλιών «Κυπριακής (δήθεν) ιδιοκτησίας», μια πιθανή λύση του Κυπριακού Προβλήματος. Τα αποτελέσματα αυτών των «διαπραγματεύσεων» οδηγούν, για άλλη μια φορά, με μαθηματική ακρίβεια, εκεί που βρίσκονται τα ξένα συμφέροντα: (α) σε αδιέξοδο και ένα ακόμα βήμα πιο κοντά σε «de facto διχοτόμηση», ή (β) σε λύση τύπου Ανάν και «συμφωνημένη διχοτόμηση» της Κύπρου. Μάλιστα, ενώ μέχρι πρόσφατα τα Ηνωμένα Έθνη διαλαλούσαν ότι δεν πρόκειται να επέμβουν στις «διαπραγματεύσεις», ο Γενικός τους Γραμματέας έθεσε προχθές καθαρό χρονοδιάγραμμα για πρόοδο μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 2011.
Η ερώτηση λοιπόν που προκύπτει είναι «Γιατί εμμένουμε να διαπραγματευόμαστε με την ίδια αποτυχημένη συνταγή;» Είναι ποτέ δυνατόν ο οποιοσδήποτε Τουρκοκύπριος ηγέτης (είτε είναι «σύντροφος» είτε όχι) να συμφωνήσει και να εφαρμόσει σχέδιο απόσυρσης των Τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο; Αποκλείεται!
Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία θεωρεί την κατοχή της Κύπρου ως ένα σημαντικότατο στρατηγικό δεδομένο. Ταυτόχρονα, το δεδομένο αυτό εξυπηρετεί και τους Εγγλέζους, πρώην (και εμμέσως νυν) αποικιοκράτες της Κύπρου οι οποίοι διατηρούν στρατιωτικές βάσεις τεράστιας σημασίας για την «παρακολούθηση» και τον «στρατηγικό έλεγχο» της Μέσης Ανατολής.
Με βάση τα πιο πάνω, μπορεί εύκολα κανείς να συμπεράνει ότι δεν υπάρχει διέξοδος στον δρόμο που βαδίζουμε εδώ και 36 χρόνια. Αντίθετα, οι επιλογές στενεύουν και καταλήξαμε να ζητούμε από τον Τούρκο κατακτητή ...να ανοίξει ένα λιμάνι, ένα αεροδρόμιο για Κυπριακά σκάφη...πού καταντήσαμε ως κράτος, που καταντήσαμε ως Έθνος!
Κύριοι Ηγέτες των απανταχού Ελλήνων:
Δεν είμαστε αφελείς. Κατανοούμε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα λόγω των ξένων συμφερόντων. Κατανοούμε επίσης ότι η Τουρκία αποτελεί (προς το παρόν) μεγάλη γεωστρατηγική δύναμη στην περιοχή μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι σας δίνεται το δικαίωμα να «διαπραγματεύεστε» με τα πιόνια του κατακτητή και να παραχωρείτε «εκ περιτροπής προεδρίες», «παραμονή 50,000 Τούρκων εποίκων» και «σταθμισμένη ψήφο που εξισώνει το 18% των Τουρκοκυπρίων με το 82% των Ελληνοκυπρίων». Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι βασικές ελευθερίες του λαού δεν είναι προς διαπραγμάτευση.
Ο λαός δεν τρέφει ψευδαισθήσεις. Όμως, παρά τις δυσκολίες που πέρασε, διατηρεί ακόμα την αξιοπρέπεια του και το απέδειξε στο δημοψήφισμα του Σχεδίου Ανάν του 2004. Λοιπόν, το μόνο που ζητά από εσάς ετούτος ο λαός είναι να υπερασπιστείτε αυτήν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτή η Εθνική αξιοπρέπεια και η συνέχιση του αγώνα για την Ελευθερία είναι τα μόνα αγαθά που δεν μπορεί κανένας Λόρδος, κανένας Τούρκος να μας στερήσει.
Και όπως διδάσκει και ο Καβάφης: «Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις...»
5/8/10
Σκέψεις και Προβληματισμοί από το Πρόσφατο Ταξίδι στην Πατρίδα
Κατά την πρόσφατη, σύντομη παραμονή μου στην Κύπρο και στην Ελλάδα, διαπίστωσα ένα παράδοξο:
Ενώ αρκετοί πολίτες έχουν γνώση της καταστροφικής πορείας που έχει πάρει το Έθνος, επιλέγουν να εθελοτυφλούν και να συνεχίζουν την καθημερινή τους ζωή χωρίς «ψάξιμο».
Ορισμένα από τα σχόλια που άκουσα σχετικά με τα προβλήματα τους Έθνους ήταν:
«Αφού κανένας δεν μπορεί να αλλάξει τα πολιτικά δρώμενα του τόπου, γιατί να ασχολούμαι εγώ;»
«Το Κυπριακό δε λύεται, άρα άστο καλύτερα...»
«Όλοι οι πολιτικοί είναι οι ίδιοι και δεν αφήνουν κανένα να σπάσει τις κλίκες τους, άρα τι μπορώ να κάνω εγώ, ένας απλός πολίτης;»
Πραγματικά έχω προβληματιστεί από την απάθεια και την ηττοπάθεια αρκετών συμπολιτών μου, ατόμων με προσόντα και μόρφωση, ατόμων που αν το αποφασίσουν, μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση προς το καλύτερο.
Δεν κατηγορώ κανένα αφού κι εγώ, για προσωπικούς λόγους, επιλέγω να μένω εκτός όσον αφορά τα «πολιτικά», ή πιο συγκεκριμένα, τα «κομματικά». Προβληματίζομαι όμως...
Πιστεύω πως πρέπει να διαχωρίσουμε τα «πολιτικά» από τα «κομματικά».
Η Πολιτεία πρέπει να απασχολεί όλους μας και ως Πολίτες θα πρέπει να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για βελτίωση της Πολιτείας. Γιατί για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε το βιωτικό μας επίπεδο, για να μπορέσουμε να διασώσουμε το Έθνος μας, πρέπει πρώτα να δημιουργήσουμε μια ισχυρή Πολιτεία.
Η Πολιτεία είμαστε ΕΜΕΙΣ. Ας μην δικαιολογούμε την απάθεια μας ρίχνοντας ευθύνες μόνο στους πολιτικούς. Έχουμε κι εμείς ευθύνες. Έχουμε κι εμείς πολλά να προσφέρουμε στον τόπο μας. Το θέμα είναι να το πάρουμε απόφαση και να συντονιστούμε σωστά...
Με εκτίμηση,
Στέλιος Γεωργιάδης
e-mail: sgeorgiades@gmail.com , website: www.georgiades.net
Ενώ αρκετοί πολίτες έχουν γνώση της καταστροφικής πορείας που έχει πάρει το Έθνος, επιλέγουν να εθελοτυφλούν και να συνεχίζουν την καθημερινή τους ζωή χωρίς «ψάξιμο».
Ορισμένα από τα σχόλια που άκουσα σχετικά με τα προβλήματα τους Έθνους ήταν:
«Αφού κανένας δεν μπορεί να αλλάξει τα πολιτικά δρώμενα του τόπου, γιατί να ασχολούμαι εγώ;»
«Το Κυπριακό δε λύεται, άρα άστο καλύτερα...»
«Όλοι οι πολιτικοί είναι οι ίδιοι και δεν αφήνουν κανένα να σπάσει τις κλίκες τους, άρα τι μπορώ να κάνω εγώ, ένας απλός πολίτης;»
Πραγματικά έχω προβληματιστεί από την απάθεια και την ηττοπάθεια αρκετών συμπολιτών μου, ατόμων με προσόντα και μόρφωση, ατόμων που αν το αποφασίσουν, μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση προς το καλύτερο.
Δεν κατηγορώ κανένα αφού κι εγώ, για προσωπικούς λόγους, επιλέγω να μένω εκτός όσον αφορά τα «πολιτικά», ή πιο συγκεκριμένα, τα «κομματικά». Προβληματίζομαι όμως...
Πιστεύω πως πρέπει να διαχωρίσουμε τα «πολιτικά» από τα «κομματικά».
Η Πολιτεία πρέπει να απασχολεί όλους μας και ως Πολίτες θα πρέπει να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για βελτίωση της Πολιτείας. Γιατί για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε το βιωτικό μας επίπεδο, για να μπορέσουμε να διασώσουμε το Έθνος μας, πρέπει πρώτα να δημιουργήσουμε μια ισχυρή Πολιτεία.
Η Πολιτεία είμαστε ΕΜΕΙΣ. Ας μην δικαιολογούμε την απάθεια μας ρίχνοντας ευθύνες μόνο στους πολιτικούς. Έχουμε κι εμείς ευθύνες. Έχουμε κι εμείς πολλά να προσφέρουμε στον τόπο μας. Το θέμα είναι να το πάρουμε απόφαση και να συντονιστούμε σωστά...
Με εκτίμηση,
Στέλιος Γεωργιάδης
e-mail: sgeorgiades@gmail.com , website: www.georgiades.net
15/4/10
An Inconvenient Truth: the Cyprus Problem is a European Union Problem
Let’s start with a simple exercise of Inductive Reasoning:
1. In 1974 Turkey invaded Cyprus.
2. In 2004, Cyprus became a member of the European Union.
3. In 2010, Turkey still occupies 37% of Cyprus, now European territory.
4. Turkey is currently in accession talks and aspires to become a member of the EU.
Conclusion: What has been (conveniently) known as the “Cyprus Problem” is now a “European Union Problem”.
No matter how “inconvenient” this truth might be, it is one of great importance for the future of European Union and its people.
We all understand that Turkey is an important economical/geopolitical power. We also understand that the EU (rightfully) wishes to establish/maintain a beneficial relation with Turkey. At the same time, the EU must do so while staying true to its own fundamental, founding principles of democracy and human rights.
Turkey’s illegal occupation of Cyprus has been condemned by the United Nations, by the European Union and numerous decisions of the European Court of Human Rights. Whether or not Turkey is willing to respect the International Law and withdraw its 40,000 military troops from the European territory of Cyprus remains to be seen (personally, I think Turkey does not plan to do so).
In the mean time, Europeans must look in the mirror and do a bit of soul-searching. No matter how important a relationship with Turkey might be, the EU has a responsibility towards the people of Cyprus who are members of the European family.
The current economic situation is only one of the tests that the European Union will have to pass. Standing up to aggressors like Turkey and protecting the Human Rights of all European citizens (including Cypriots) is another. Passing the first test will contribute to the survival of the ECONOMIC Union. Passing both tests will offer hope for the survival of the EUROPEAN Union.
1. In 1974 Turkey invaded Cyprus.
2. In 2004, Cyprus became a member of the European Union.
3. In 2010, Turkey still occupies 37% of Cyprus, now European territory.
4. Turkey is currently in accession talks and aspires to become a member of the EU.
Conclusion: What has been (conveniently) known as the “Cyprus Problem” is now a “European Union Problem”.
No matter how “inconvenient” this truth might be, it is one of great importance for the future of European Union and its people.
We all understand that Turkey is an important economical/geopolitical power. We also understand that the EU (rightfully) wishes to establish/maintain a beneficial relation with Turkey. At the same time, the EU must do so while staying true to its own fundamental, founding principles of democracy and human rights.
Turkey’s illegal occupation of Cyprus has been condemned by the United Nations, by the European Union and numerous decisions of the European Court of Human Rights. Whether or not Turkey is willing to respect the International Law and withdraw its 40,000 military troops from the European territory of Cyprus remains to be seen (personally, I think Turkey does not plan to do so).
In the mean time, Europeans must look in the mirror and do a bit of soul-searching. No matter how important a relationship with Turkey might be, the EU has a responsibility towards the people of Cyprus who are members of the European family.
The current economic situation is only one of the tests that the European Union will have to pass. Standing up to aggressors like Turkey and protecting the Human Rights of all European citizens (including Cypriots) is another. Passing the first test will contribute to the survival of the ECONOMIC Union. Passing both tests will offer hope for the survival of the EUROPEAN Union.
22/3/10
Πρόβλημα Εθνικό όχι Οικονομικό
Το παρόν πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνο οικονομικής φύσεως. Το πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρου του Ελληνικού Έθνους, είναι πρόβλημα υπαρξιακό, πρόβλημα Εθνικής ταυτότητας και Εθνικού (από)προσανατολισμού. Κανένα οικονομικό σχέδιο, κανένα Γερμανικό (κατοχικό) δάνειο δεν μπορεί να σώσει (πραγματικά) το Έθνος. Το Έθνος μας μόνο εμείς οι Έλληνες μπορούμε να το σώσουμε (αν το θελήσουμε). Έφτασε η ώρα Εθνικής αυτοκριτικής, περισυλλογής, σοβαρού προγραμματισμού και Εθνικής Αναγέννησης. Το οικονομικό αποτελεί μόνο μια πτυχή της όλης κατάστασης και η προσοχή μας δεν πρέπει να στραφεί μόνο σε αυτή την κατεύθυνση. Η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται πολύ πιο βαθιά...
12/1/10
Ξύπνα καημένε μου Ραγιά
Από ότι φαίνεται, δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι βρισκόμαστε ένα βήμα πριν το γκρεμό. Στηρίζουμε με απάθεια την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ευρώπη, συζητούμε (δήθεν) και διαπραγματευόμαστε για 36 χρόνια με τον εκπρόσωπο του τουρκικού κατοχικού ψευδοκράτους, «προσφέρουμε» εκ περιτροπής προεδρία και παραμονή 50,000 Τούρκων εποίκων...και περιμένουμε ως Έλληνες να έχουμε μέλλον στην Μεγαλόνησο; Μα ποιόν κοροϊδεύουμε; Τον εαυτό μας και κανένα άλλο...
Τέρμα οι «προσφορές» στην Τουρκία (η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι εμπόρευμα κανενός). Τέρμα τα φαγοπότια και τα ξενύχτια σε Αθήνα και Λευκωσία. Πολίτες και ηγεσία πρέπει να αφυπνιστούν. Το Έθνος μας δοκιμάζεται στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στην Θράκη, στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Το μέλλον μας γράφεται από του εχθρούς μας ενώ εμείς βρισκόμαστε σε ύπνο βαθύ, σε κατάσταση μέθης.
Ξύπνα καημένε μου ραγιά, ξύπνα γιατί με ύπνο, πόκερ και ουίσκι, δεν θα δεις ποτέ σου λευτεριά!
Τέρμα οι «προσφορές» στην Τουρκία (η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι εμπόρευμα κανενός). Τέρμα τα φαγοπότια και τα ξενύχτια σε Αθήνα και Λευκωσία. Πολίτες και ηγεσία πρέπει να αφυπνιστούν. Το Έθνος μας δοκιμάζεται στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στην Θράκη, στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Το μέλλον μας γράφεται από του εχθρούς μας ενώ εμείς βρισκόμαστε σε ύπνο βαθύ, σε κατάσταση μέθης.
Ξύπνα καημένε μου ραγιά, ξύπνα γιατί με ύπνο, πόκερ και ουίσκι, δεν θα δεις ποτέ σου λευτεριά!
31/12/09
Αλλαγή στρατηγικής για απελευθέρωση και αποκατάσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας
Το 2009 αφήνει πίσω του μια σκλαβωμένη πατρίδα. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Κύπρος, βρίσκεται ακόμα υπό Τουρκική κατοχή. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνεχίζοντας την λανθασμένη στρατηγική που καθορίστηκε από τους προκατόχους του, «συνομιλεί» με τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων. Οι συνομιλίες αυτές έχουν ως στόχο μια «λύση» του Κυπριακού Προβλήματος στη βάση μιας διφορούμενης «διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας».
Όπως όλοι γνωρίζουν, η οποιαδήποτε «λύση» θα είναι χειρότερη από το «Σχέδιο Ανάν» το οποίο απορρίφθηκε δημοκρατικά από την πλειοψηφία του Κυπριακού λαού (βλέπε δημοψήφισμα 2004). Επομένως, οι «συνομιλίες» αυτές είτε θα οδηγήσουν σε ένα Σχέδιο Λύσης που θα απορριφθεί από τον λαό (για άλλη μια φορά), είτε θα καταρρεύσουν (για άλλη μια φορά).
Στο σημείο αυτό ο καθένας από εμάς πρέπει να ρωτήσει τον εαυτό του: Στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε; Η σημερινή στρατηγική για επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος καθορίστηκε πριν 35 χρόνια, με βάση τα τότε δεδομένα της Τουρκικής εισβολής και στρατιωτικής απειλής. Η συγκεκριμένη στρατηγική απέτυχε παταγωδώς και θεωρείται πλέον αναχρονιστική.
Σήμερα αρμενίζουμε σε διαφορετικό γιαλό. Η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Τουρκία επιθυμεί να ενταχθεί στην οικογένεια της Ευρώπης. Ο Κυπριακός Λαός δεν είναι διατεθειμένος να συνεχίσει να εκλιπαρεί τον Τούρκο κατακτητή για μια κουτσουρεμένη, διφορούμενη «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία» η οποία, σε βάθος χρόνου, θα διαλύσει το νόμιμο Κράτος.
Οι Ηγέτες ας σεβαστούν την φωνή του Κυπριακού Λαού (βλέπε δημοψήφισμα 2004) και ας ενώσουν τις δυνάμεις τους, μακρυά από ουτοπικές κομματικές ιδεολογίες, για χάραξη μιας νέας στρατηγικής για απελευθέρωση και αποκατάσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Όπως όλοι γνωρίζουν, η οποιαδήποτε «λύση» θα είναι χειρότερη από το «Σχέδιο Ανάν» το οποίο απορρίφθηκε δημοκρατικά από την πλειοψηφία του Κυπριακού λαού (βλέπε δημοψήφισμα 2004). Επομένως, οι «συνομιλίες» αυτές είτε θα οδηγήσουν σε ένα Σχέδιο Λύσης που θα απορριφθεί από τον λαό (για άλλη μια φορά), είτε θα καταρρεύσουν (για άλλη μια φορά).
Στο σημείο αυτό ο καθένας από εμάς πρέπει να ρωτήσει τον εαυτό του: Στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε; Η σημερινή στρατηγική για επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος καθορίστηκε πριν 35 χρόνια, με βάση τα τότε δεδομένα της Τουρκικής εισβολής και στρατιωτικής απειλής. Η συγκεκριμένη στρατηγική απέτυχε παταγωδώς και θεωρείται πλέον αναχρονιστική.
Σήμερα αρμενίζουμε σε διαφορετικό γιαλό. Η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Τουρκία επιθυμεί να ενταχθεί στην οικογένεια της Ευρώπης. Ο Κυπριακός Λαός δεν είναι διατεθειμένος να συνεχίσει να εκλιπαρεί τον Τούρκο κατακτητή για μια κουτσουρεμένη, διφορούμενη «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία» η οποία, σε βάθος χρόνου, θα διαλύσει το νόμιμο Κράτος.
Οι Ηγέτες ας σεβαστούν την φωνή του Κυπριακού Λαού (βλέπε δημοψήφισμα 2004) και ας ενώσουν τις δυνάμεις τους, μακρυά από ουτοπικές κομματικές ιδεολογίες, για χάραξη μιας νέας στρατηγικής για απελευθέρωση και αποκατάσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
5/9/09
«Ελληνοτουρκική Φιλία»
Γιατί το Ελληνικό Έθνος προσβλέπει στην λεγόμενη «Ελληνοτουρκική Φιλία»; Σύμφωνα με ορισμένους (Νεο)Έλληνες «ειδικούς» η απάντηση είναι απλή: Μέσω μια καλής σχέσης μεταξύ δυο κρατών μπορούν να επιλυθούν πολλά προβλήματα και να αναπτυχθούν συνεργασίες σε διάφορους τομείς, όπως η οικονομία και η ασφάλεια. Η θεωρία αυτή φαίνεται εκ πρώτης όψεως λογική. Είναι όμως εφικτή η υλοποίησή της στην συγκεκριμένη περίπτωση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας;
Ιστορικά, η Τουρκία αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τον Ελληνισμό. Φυσικά, οι (Νεο)Έλληνες «ειδικοί» τονίζουν ότι η εξωτερική πολιτική δεν πρέπει να βασίζεται στο παρελθόν αλλά στα Εθνικά συμφέροντα. Πώς εξυπηρετούνται λοιπόν τα σημερινά Ελληνικά Εθνικά συμφέροντα μέσω αυτής της «Ελληνοτουρκικής Φιλίας»;
Η εισβολή και συνεχιζόμενη στρατιωτική κατοχή της Κύπρου, οι συστηματικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, οι προκλητικές ενέργειες στη Θράκη, η καταπάτηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων στο Οικουμενικό Πατριαρχείο αποτελούν χειροπιαστές ενδείξεις της τουρκικής προσφοράς στην «Ελληνοτουρκική Φιλία». Οι (Νεο)Έλληνες «ειδικοί» συστήνουν «ψυχραιμία». Μα κανείς δεν διαφωνεί ότι χρειάζεται ψυχραιμία. Αλλά ψυχραιμία δεν σημαίνει απάθεια και υποταγή.
Αν δεν αποδεχθούμε το γεγονός ότι η Τουρκία είναι εχθρός του Ελληνισμού δεν θα είμαστε ποτέ σε θέση να αντιμετωπίσουμε σωστά (και ψύχραιμα) τους Εθνικούς κινδύνους. Είναι καιρός να αλλάξουμε νοοτροπία. Να χαράξουμε μια νέα Εθνική Στρατηγική η οποία ξεκινά από την ειλικρινή αξιολόγηση της παρούσας κατάστασης. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε σε ένα κόσμο ουτοπικό ο οποίος στηρίζεται σε μια ανύπαρκτη «Ελληνοτουρκική Φιλία». Είτε το θέλουμε είτε όχι, η Τουρκία είναι ο εχθρός μας. Αυτή την πικρή αλλά και απλή αλήθεια πρέπει τουλάχιστο να την αποδεχθούμε. Αυτή την αλήθεια πρέπει να έχουμε υπόψη μας όταν γράφουμε την σελίδα μας στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους.
Ιστορικά, η Τουρκία αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τον Ελληνισμό. Φυσικά, οι (Νεο)Έλληνες «ειδικοί» τονίζουν ότι η εξωτερική πολιτική δεν πρέπει να βασίζεται στο παρελθόν αλλά στα Εθνικά συμφέροντα. Πώς εξυπηρετούνται λοιπόν τα σημερινά Ελληνικά Εθνικά συμφέροντα μέσω αυτής της «Ελληνοτουρκικής Φιλίας»;
Η εισβολή και συνεχιζόμενη στρατιωτική κατοχή της Κύπρου, οι συστηματικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, οι προκλητικές ενέργειες στη Θράκη, η καταπάτηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων στο Οικουμενικό Πατριαρχείο αποτελούν χειροπιαστές ενδείξεις της τουρκικής προσφοράς στην «Ελληνοτουρκική Φιλία». Οι (Νεο)Έλληνες «ειδικοί» συστήνουν «ψυχραιμία». Μα κανείς δεν διαφωνεί ότι χρειάζεται ψυχραιμία. Αλλά ψυχραιμία δεν σημαίνει απάθεια και υποταγή.
Αν δεν αποδεχθούμε το γεγονός ότι η Τουρκία είναι εχθρός του Ελληνισμού δεν θα είμαστε ποτέ σε θέση να αντιμετωπίσουμε σωστά (και ψύχραιμα) τους Εθνικούς κινδύνους. Είναι καιρός να αλλάξουμε νοοτροπία. Να χαράξουμε μια νέα Εθνική Στρατηγική η οποία ξεκινά από την ειλικρινή αξιολόγηση της παρούσας κατάστασης. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε σε ένα κόσμο ουτοπικό ο οποίος στηρίζεται σε μια ανύπαρκτη «Ελληνοτουρκική Φιλία». Είτε το θέλουμε είτε όχι, η Τουρκία είναι ο εχθρός μας. Αυτή την πικρή αλλά και απλή αλήθεια πρέπει τουλάχιστο να την αποδεχθούμε. Αυτή την αλήθεια πρέπει να έχουμε υπόψη μας όταν γράφουμε την σελίδα μας στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους.
14/8/09
Κυπριακό Πρόβλημα: Αλλαγή Πολιτικής για Έναρξη Ουσιαστικών Διαπραγματεύσεων
Οι «διαπραγματεύσεις» για την επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος συνεχίζονται. Στα σοβαρά θέματα δεν υπάρχουν «συγκλίσεις» μεταξύ των δύο «πλευρών». Οι Τούρκοι επιμένουν στα «επεμβατικά τους δικαιώματα» και ευελπιστούν ότι μέσω μια «λύσης» θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν την παραμονή των 150,000 και πλέον παράνομων εποίκων στο νησί, με μοναδικό στόχο την μακροχρόνια τουρκοποίηση της Κύπρου (και της Θράκης και των νησιών του Αιγαίου). Ταυτόχρονα, η Αθήνα, «παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις» ενώ η ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας δηλώνει ότι ακόμα και αυτή η (αντιδημοκρατική και αντιευρωπαϊκή) «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία» είναι δύσκολο να επιτευχθεί.
Τον ερχόμενο Δεκέμβριο (2009) η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) θα αξιολογήσει την πορεία της Τουρκίας. Σύμφωνα με αποφάσεις της Ε.Ε., η αναγνώριση και ομαλοποίηση των σχέσεων της Τουρκίας με όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. το συντομότερο δυνατό είναι απαραίτητο συστατικό της ενταξιακής διαδικασίας της Τουρκίας. Μέχρι στιγμής, η Τουρκία δεν έχει προβεί σε καμιά «κίνηση καλής θέλησης» στο Κυπριακό και εξακολουθεί, προκλητικά, να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.
Η ερώτηση η οποία τίθεται είναι «Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ξεκαθαρίζει από τώρα την θέση της σχετικά με την πορεία της της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση;» Το λιγότερο που θα μπορούσε να δηλώσει η Λευκωσία (και η Αθήνα;) είναι ότι «Αν η Τουρκία δεν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009, η Κυπριακή Δημοκρατία (και η Ελληνική Δημοκρατία;) θα εξασκήσει το δημοκρατικό δικαίωμα αρνησικυρίας (veto) στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Μόνο τότε θα αρχίσουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος.
Τον ερχόμενο Δεκέμβριο (2009) η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) θα αξιολογήσει την πορεία της Τουρκίας. Σύμφωνα με αποφάσεις της Ε.Ε., η αναγνώριση και ομαλοποίηση των σχέσεων της Τουρκίας με όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. το συντομότερο δυνατό είναι απαραίτητο συστατικό της ενταξιακής διαδικασίας της Τουρκίας. Μέχρι στιγμής, η Τουρκία δεν έχει προβεί σε καμιά «κίνηση καλής θέλησης» στο Κυπριακό και εξακολουθεί, προκλητικά, να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.
Η ερώτηση η οποία τίθεται είναι «Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ξεκαθαρίζει από τώρα την θέση της σχετικά με την πορεία της της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση;» Το λιγότερο που θα μπορούσε να δηλώσει η Λευκωσία (και η Αθήνα;) είναι ότι «Αν η Τουρκία δεν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009, η Κυπριακή Δημοκρατία (και η Ελληνική Δημοκρατία;) θα εξασκήσει το δημοκρατικό δικαίωμα αρνησικυρίας (veto) στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Μόνο τότε θα αρχίσουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος.
4/8/09
Ομιλία για 35η επέτειο από την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Αγαπητοί συμπατριώτες,
Εκ μέρους του Προέδρου και των μελών του Διοιηκητικού Συμβουλίου της Π.Σ.Ε.Κ.Α. Καναδά, χαιρετίζω την σημερινή εκδήλωση και αποτίω φόρο τιμής στους πεσόντες και αγνοούμενους αδελφούς μας.
Τριανταπέντε χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο συνεχίζεται η κατοχή, ο παράνομος εποικισμός, το δράμα των αγνοουμένων και των οικογενειών τους, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κυπρίων πολιτών, πολιτών της Ευρώπης.
Τριανταπέντε χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο συνεχίζεται η αλαζονική, επεκτατική πολιτική της Τουρκίας έναντι ολόκληρου του Ελληνισμού.
Για πολλοστή φορά, διεξάγονται διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος. Διαπραγματεύσεις μεταξύ του νομίμως εκλελεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, κυρίου Δημητρη Χριστόφια, και του θήθεν προέδρου του ψευδοκράτους, Μεχμετ Αλι Ταλάτ.
Οι διαπραγματεύσεις αυτές προβάλονται από τους ξένους, αλλά και από εμάς, με το ουτοπικό σλόγκαν: «Λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους»
Διαιρωτούμαι όμως πως είναι δυνατό να ισχυριζόμαστε ότι οι Κύπριοι αποφασίζουν για το μέλλον της πατρίδας τους χωρίς εξωτερικές πιέσεις?
• Την στιγμή που στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πίσω από τον Ταλάτ υπάρχουν 40 χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες με το χέρι στην σκανδάλη.
• Την στιγμή που ο Ερτογαν μιλά για δύο λαούς στην Κύπρο
• Την στιγμή που ο Γκιουλ διατυμπανίζει ότι η Τουρκία επιμένει στις εγγυήσεις και στο δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης και πως αυτό το ζήτημα αφορά τη χώρα του, την Ελλάδα και τη Βρετανία και όχι τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους.
• Την στιγμή που ο Ταλάτ τονίζει πως αν οι Τουρκοκύπριοι δεν είχαν τη στήριξη της Τουρκίας θα ήταν μόνοι τους στον κόσμο και αδύναμοι στις διαπραγματεύσεις.
Όπως ορθά τόνισε προχτές ο Πρόεδρος Χριστόφιας:
«Είναι απορίας άξιον, η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά να επιθυμούν από τη μια λύση μέχρι το Δεκέμβριο, και από την άλλη να διατυπώνονται αδιάλλακτες και σκληρές θέσεις»
Έφτασε λένε η ώρα για την επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος.
Είναι λένε μεγάλη ευκαιρία να λυθεί το Κυπριακό μέχρι το τέλος του χρόνου, ένα χρονοδιάγραμμα που συμπίπτει (βολικά) με την αξιολόγηση της Τουρκίας από την Ε.Ε. Εξάλλου, 35 χρόνια μετά, δεν προβλέπεται σθεναρή αντίσταση από τον λαό της Κύπρου.
Ευκαιρία λοιπόν να επιβληθεί μια λύση, διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μια λύση στη βάση μιας καμουφλαρισμένης συνομοσπονδίας. Μια λύση που θα υποτάξει μια για πάντα τον ατίθασο Έλληνα της Κύπρου.
Ξένοι παράγοντες, αλλά και δικοί μας πολιτικοί, ακαδημαικοί και απλοί πολίτες που λειτουργούν με ξένα κονδύλια, έχουν φτάσει στο συμπέρασμα ότι:
1. Η Τουρκία έχει πλέον υπερισχύσει στην περιοχή ως ένας σημαντικός γεωπολιτικός, στρατιωτικός και ενεργειακός παράγοντας, και
2. Οι αντιστάσεις των Ελλήνων εξασθενίζουν όσο περνά ο χρόνος και ότι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η Κύπρος θα παραμείνει διχοτομημένη, έτσι ώστε να συνεχίσουν να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα τους.
ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΥΝ ΟΜΩΣ ΜΕΓΑ ΣΦΑΛΜΑ ΝΑ ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
Γιατί οι Έλληνες είναι μαθημένοι στα δύσκολα. Στις τρεις χιλιάδες χρόνια που ζούνε στην Μεγαλόνησο, έχουν υποστεί πολλές καταστροφές. Αμέτρητοι κατακτητές πέρασαν, μα δεν κατάφεραν να υποτάξουν την Ελληνική ψυχή των Κυπρίων.
Αγαπητοί συμπατριώτες,
Μας λένε ότι είμαστε λίγοι – Μα ιστορικά, πάντα οι Έλληνες ήταν λίγοι. Καταφέρνουμε όμως να επιβιώνουμε ως Έθνος γιατί έχουμε Ελεύθερη Ψυχή. Γιατί τα Ελληνικά ιδανικά ταυτίζονται με την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Τριανταπέντε χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΥΓΙΣΕΙ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ - ΕΝΩΜΕΝΟΙ
Γιατι όπως είπε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος:
«Κοινό είναι το έθνος, κοινή είναι η μοίρα, κοινός είναι ο αγώνας. Και για την επιτυχία αυτού του αγώνα δεν περισσεύει κανένας Έλληνας όπου κι αν βρίσκεται, σ’ όποιο μέρος της γης κι αν διαμένει»
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Στέλιος Γεωργιάδης
Αντιπρόεδρος Π.Σ.Ε.Κ.Α. Καναδά
19 Ιουλίου 2009
Τορόντο, Καναδάς
Εκ μέρους του Προέδρου και των μελών του Διοιηκητικού Συμβουλίου της Π.Σ.Ε.Κ.Α. Καναδά, χαιρετίζω την σημερινή εκδήλωση και αποτίω φόρο τιμής στους πεσόντες και αγνοούμενους αδελφούς μας.
Τριανταπέντε χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο συνεχίζεται η κατοχή, ο παράνομος εποικισμός, το δράμα των αγνοουμένων και των οικογενειών τους, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κυπρίων πολιτών, πολιτών της Ευρώπης.
Τριανταπέντε χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο συνεχίζεται η αλαζονική, επεκτατική πολιτική της Τουρκίας έναντι ολόκληρου του Ελληνισμού.
Για πολλοστή φορά, διεξάγονται διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος. Διαπραγματεύσεις μεταξύ του νομίμως εκλελεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, κυρίου Δημητρη Χριστόφια, και του θήθεν προέδρου του ψευδοκράτους, Μεχμετ Αλι Ταλάτ.
Οι διαπραγματεύσεις αυτές προβάλονται από τους ξένους, αλλά και από εμάς, με το ουτοπικό σλόγκαν: «Λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους»
Διαιρωτούμαι όμως πως είναι δυνατό να ισχυριζόμαστε ότι οι Κύπριοι αποφασίζουν για το μέλλον της πατρίδας τους χωρίς εξωτερικές πιέσεις?
• Την στιγμή που στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πίσω από τον Ταλάτ υπάρχουν 40 χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες με το χέρι στην σκανδάλη.
• Την στιγμή που ο Ερτογαν μιλά για δύο λαούς στην Κύπρο
• Την στιγμή που ο Γκιουλ διατυμπανίζει ότι η Τουρκία επιμένει στις εγγυήσεις και στο δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης και πως αυτό το ζήτημα αφορά τη χώρα του, την Ελλάδα και τη Βρετανία και όχι τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους.
• Την στιγμή που ο Ταλάτ τονίζει πως αν οι Τουρκοκύπριοι δεν είχαν τη στήριξη της Τουρκίας θα ήταν μόνοι τους στον κόσμο και αδύναμοι στις διαπραγματεύσεις.
Όπως ορθά τόνισε προχτές ο Πρόεδρος Χριστόφιας:
«Είναι απορίας άξιον, η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά να επιθυμούν από τη μια λύση μέχρι το Δεκέμβριο, και από την άλλη να διατυπώνονται αδιάλλακτες και σκληρές θέσεις»
Έφτασε λένε η ώρα για την επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος.
Είναι λένε μεγάλη ευκαιρία να λυθεί το Κυπριακό μέχρι το τέλος του χρόνου, ένα χρονοδιάγραμμα που συμπίπτει (βολικά) με την αξιολόγηση της Τουρκίας από την Ε.Ε. Εξάλλου, 35 χρόνια μετά, δεν προβλέπεται σθεναρή αντίσταση από τον λαό της Κύπρου.
Ευκαιρία λοιπόν να επιβληθεί μια λύση, διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μια λύση στη βάση μιας καμουφλαρισμένης συνομοσπονδίας. Μια λύση που θα υποτάξει μια για πάντα τον ατίθασο Έλληνα της Κύπρου.
Ξένοι παράγοντες, αλλά και δικοί μας πολιτικοί, ακαδημαικοί και απλοί πολίτες που λειτουργούν με ξένα κονδύλια, έχουν φτάσει στο συμπέρασμα ότι:
1. Η Τουρκία έχει πλέον υπερισχύσει στην περιοχή ως ένας σημαντικός γεωπολιτικός, στρατιωτικός και ενεργειακός παράγοντας, και
2. Οι αντιστάσεις των Ελλήνων εξασθενίζουν όσο περνά ο χρόνος και ότι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η Κύπρος θα παραμείνει διχοτομημένη, έτσι ώστε να συνεχίσουν να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα τους.
ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΥΝ ΟΜΩΣ ΜΕΓΑ ΣΦΑΛΜΑ ΝΑ ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
Γιατί οι Έλληνες είναι μαθημένοι στα δύσκολα. Στις τρεις χιλιάδες χρόνια που ζούνε στην Μεγαλόνησο, έχουν υποστεί πολλές καταστροφές. Αμέτρητοι κατακτητές πέρασαν, μα δεν κατάφεραν να υποτάξουν την Ελληνική ψυχή των Κυπρίων.
Αγαπητοί συμπατριώτες,
Μας λένε ότι είμαστε λίγοι – Μα ιστορικά, πάντα οι Έλληνες ήταν λίγοι. Καταφέρνουμε όμως να επιβιώνουμε ως Έθνος γιατί έχουμε Ελεύθερη Ψυχή. Γιατί τα Ελληνικά ιδανικά ταυτίζονται με την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Τριανταπέντε χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΥΓΙΣΕΙ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ - ΕΝΩΜΕΝΟΙ
Γιατι όπως είπε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος:
«Κοινό είναι το έθνος, κοινή είναι η μοίρα, κοινός είναι ο αγώνας. Και για την επιτυχία αυτού του αγώνα δεν περισσεύει κανένας Έλληνας όπου κι αν βρίσκεται, σ’ όποιο μέρος της γης κι αν διαμένει»
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Στέλιος Γεωργιάδης
Αντιπρόεδρος Π.Σ.Ε.Κ.Α. Καναδά
19 Ιουλίου 2009
Τορόντο, Καναδάς
20/5/09
Ανοιχτή Επιστολή προς Πρόεδρο Χριστόφια
18 Μαΐου 2009
Προς: Έντιμο κύριο Δημήτρη Χριστόφια
Πρόεδρο Κυπριακής Δημοκρατίας
Θέμα: Δικαίωμα Ψήφου σε Δημοψήφισμα για Προτεινόμενη Λύση του Κυπριακού Προβλήματος
Αγαπητέ κύριε Χριστόφια,
Σας γράφω για να ζητήσω διευκρινίσεις και καθοδήγηση όσον αφορά το δημοκρατικό μου δικαίωμα ψήφου σε ένα πιθανό, επερχόμενο Δημοψήφισμα για προτεινόμενη λύση του Κυπριακού Προβλήματος. Σημειώστε ότι η επιστολή αυτή θα δημοσιοποιηθεί αφού αυτό είναι ένα θέμα που αφορά όλους τους Κύπριους που διαμένουν στο εξωτερικό.
Δυστυχώς, όταν το Σχέδιο Ανάν προτάθηκε τον Απρίλιο του 2004, δεν είχα την ευκαιρία να ψηφίσω και να εκφράσω τη γνώμη μου για το μέλλον της χώρας μου. Ειρωνικά, οι χιλιάδες Τούρκοι έποικοι που κατέχουν παράνομα την Κύπρο είχαν δικαίωμα ψήφου σε αυτό το δημοψήφισμα.
Είμαι Κύπριος Πολίτης και σήμερα διαμένω στον Καναδά. Η οικογένεια μου και εγώ είμαστε πρόσφυγες από την Αμμόχωστο και από το 1974 η περιουσία μας είναι κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα.
Ως Πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας και ως πρόσφυγας ανησυχώ για το μέλλον της χώρας μου. Ως εκ τούτου, θέλω να σιγουρευτώ ότι στο μέλλον θα έχω την ευκαιρία να ασκήσω το δημοκρατικό μου δικαίωμα και να ψηφίσω για κάθε προτεινόμενη λύση του Κυπριακού Προβλήματος.
Ζητώ την καθοδήγηση σας για αυτό το θέμα. Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.
Με εκτίμηση,
Στέλιος Γεωργιάδης
Οντάριο, Καναδάς
sgeorgiades@gmail.com
Προς: Έντιμο κύριο Δημήτρη Χριστόφια
Πρόεδρο Κυπριακής Δημοκρατίας
Θέμα: Δικαίωμα Ψήφου σε Δημοψήφισμα για Προτεινόμενη Λύση του Κυπριακού Προβλήματος
Αγαπητέ κύριε Χριστόφια,
Σας γράφω για να ζητήσω διευκρινίσεις και καθοδήγηση όσον αφορά το δημοκρατικό μου δικαίωμα ψήφου σε ένα πιθανό, επερχόμενο Δημοψήφισμα για προτεινόμενη λύση του Κυπριακού Προβλήματος. Σημειώστε ότι η επιστολή αυτή θα δημοσιοποιηθεί αφού αυτό είναι ένα θέμα που αφορά όλους τους Κύπριους που διαμένουν στο εξωτερικό.
Δυστυχώς, όταν το Σχέδιο Ανάν προτάθηκε τον Απρίλιο του 2004, δεν είχα την ευκαιρία να ψηφίσω και να εκφράσω τη γνώμη μου για το μέλλον της χώρας μου. Ειρωνικά, οι χιλιάδες Τούρκοι έποικοι που κατέχουν παράνομα την Κύπρο είχαν δικαίωμα ψήφου σε αυτό το δημοψήφισμα.
Είμαι Κύπριος Πολίτης και σήμερα διαμένω στον Καναδά. Η οικογένεια μου και εγώ είμαστε πρόσφυγες από την Αμμόχωστο και από το 1974 η περιουσία μας είναι κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα.
Ως Πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας και ως πρόσφυγας ανησυχώ για το μέλλον της χώρας μου. Ως εκ τούτου, θέλω να σιγουρευτώ ότι στο μέλλον θα έχω την ευκαιρία να ασκήσω το δημοκρατικό μου δικαίωμα και να ψηφίσω για κάθε προτεινόμενη λύση του Κυπριακού Προβλήματος.
Ζητώ την καθοδήγηση σας για αυτό το θέμα. Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.
Με εκτίμηση,
Στέλιος Γεωργιάδης
Οντάριο, Καναδάς
sgeorgiades@gmail.com
1/4/09
1η Απριλίου 1955 – 2009
1η Απριλίου 1955: Αρχίζει ο απελευθερωτικός αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. εναντίον των 'Αγγλων κατακτητών της Κύπρου. Νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά, ενώνουν τις δυνάμεις τους και ξεκινούν ένα ιερό αγώνα για την επιβίωση του Ελληνισμού στη Μεγαλόνησο.
1η Απριλίου 2009: Η μισή σχεδόν Κύπρος είναι κατεχόμενη από Τούρκους εισβολείς. Η Τουρκία προσπαθεί δήθεν να μπει στη Ευρωπαϊκή Ένωση και μέχρι στιγμής, Ελλάδα και Κύπρος στηρίζουν την ενταξιακή της πορεία. Το Κυπριακό Πρόβλημα από πρόβλημα εισβολής και κατοχής έχει μετατραπεί (με δική μας πρωτοβουλία που ξεκίνησε ως προεκλογική υπόσχεση) σε «Ενδοκυπριακό Πρόβλημα». Από τον Σεπτέμβριο του 2008, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι «διαπραγματεύονται» υπό την απειλή 40 χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών μια «Ενδοκυπριακή Λύση». Οι Ευρωπαίοι «ενθαρρύνουν» την Τουρκία να «βοηθήσει» τις δύο «κοινότητες» στο νησί να καταλήξουν σε «συμβιβασμό». Οι Αμερικάνοι σημειώνουν ότι «...υπάρχει μία τουρκική παρουσία στο βόρειο τμήμα της Κύπρου που δεν είναι αποδεκτή από την κυπριακή κυβέρνηση...». Τούρκοι πολιτικοί ετοιμάζουν παγκόσμια εκστρατεία αναγνώρισης του ψευδοκράτους και Τούρκοι στρατιωτικοί μιλούν για προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία αμέσως μετά την αναμενόμενη αποτυχία των «διαπραγματεύσεων». Ελληνόφωνοι πολιτικοί και ακαδημαϊκοί επισημαίνουν (ακόμα) την «χαμένη ευκαιρία» του Σχεδίου Ανάν. Ταυτόχρονα, προετοιμάζουν (με ξένα κονδύλια) τον Κυπριακό Ελληνισμό για αποδοχή της επερχόμενης «Ενδοκυπριακής Λύσης» η οποία αναμένεται (χωρίς καμιά αμφιβολία) να είναι χειρότερη από αυτή που απορρίφθηκε, με θάρρος και αξιοπρέπεια, το 2004.
Συγκρίνοντας την Ελληνική κληρονομιά που μας άφησαν αυτοί που θυσιάστηκαν για την Ελευθερία με αυτήν που αφήνουμε εμείς στις επόμενες γενιές, νιώθω ΘΛΙΨΗ και ΝΤΡΟΠΗ...
1η Απριλίου 2009: Η μισή σχεδόν Κύπρος είναι κατεχόμενη από Τούρκους εισβολείς. Η Τουρκία προσπαθεί δήθεν να μπει στη Ευρωπαϊκή Ένωση και μέχρι στιγμής, Ελλάδα και Κύπρος στηρίζουν την ενταξιακή της πορεία. Το Κυπριακό Πρόβλημα από πρόβλημα εισβολής και κατοχής έχει μετατραπεί (με δική μας πρωτοβουλία που ξεκίνησε ως προεκλογική υπόσχεση) σε «Ενδοκυπριακό Πρόβλημα». Από τον Σεπτέμβριο του 2008, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι «διαπραγματεύονται» υπό την απειλή 40 χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών μια «Ενδοκυπριακή Λύση». Οι Ευρωπαίοι «ενθαρρύνουν» την Τουρκία να «βοηθήσει» τις δύο «κοινότητες» στο νησί να καταλήξουν σε «συμβιβασμό». Οι Αμερικάνοι σημειώνουν ότι «...υπάρχει μία τουρκική παρουσία στο βόρειο τμήμα της Κύπρου που δεν είναι αποδεκτή από την κυπριακή κυβέρνηση...». Τούρκοι πολιτικοί ετοιμάζουν παγκόσμια εκστρατεία αναγνώρισης του ψευδοκράτους και Τούρκοι στρατιωτικοί μιλούν για προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία αμέσως μετά την αναμενόμενη αποτυχία των «διαπραγματεύσεων». Ελληνόφωνοι πολιτικοί και ακαδημαϊκοί επισημαίνουν (ακόμα) την «χαμένη ευκαιρία» του Σχεδίου Ανάν. Ταυτόχρονα, προετοιμάζουν (με ξένα κονδύλια) τον Κυπριακό Ελληνισμό για αποδοχή της επερχόμενης «Ενδοκυπριακής Λύσης» η οποία αναμένεται (χωρίς καμιά αμφιβολία) να είναι χειρότερη από αυτή που απορρίφθηκε, με θάρρος και αξιοπρέπεια, το 2004.
Συγκρίνοντας την Ελληνική κληρονομιά που μας άφησαν αυτοί που θυσιάστηκαν για την Ελευθερία με αυτήν που αφήνουμε εμείς στις επόμενες γενιές, νιώθω ΘΛΙΨΗ και ΝΤΡΟΠΗ...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)