8/12/13

Ανοιχτή Επιστολή (προς όσους έχουν έγνοια για το μέλλον της Κύπρου)


Πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) κατατάσσει τους 15χρονους Κύπριους μαθητές στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης στις δεξιότητες στην ανάγνωση, στα μαθηματικά και στις θετικές επιστήμες. Η συγκεκριμένη έρευνα διεξάγεται με σκοπό τη διεθνή αξιολόγηση των εκπαιδευτικών συστημάτων. Συγκεκριμένα, η έρευνα στοχεύει στον καθορισμό αξιόπιστων δεικτών σε θέματα που σχετίζονται με τα μαθησιακά αποτελέσματα των εκπαιδευτικών συστημάτων - γνώσεις και δεξιότητες στους τομείς της Κατανόησης Κειμένου, των Μαθηματικών και των Φυσικών Επιστημών (http://www.pi.ac.cy/keea/pisa2012/ ).

Η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετωπίζει (ιστορικά) υπαρξιακές δυσκολίες. Για το λόγο αυτό, η ΠΑΙΔΕΙΑ θα έπρεπε να αποτελεί τη σημαντικότερη επένδυση του Κράτους αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Τα αποτελέσματα της μελέτης του ΟΟΣΑ μπορούν να λειτουργήσουν ως «αφορμή»  για αφύπνιση από το λήθαργο στον οποίο βρίσκεται ο Λαός μας. Ή δική μας η γενιά έχει αποτύχει. Είναι οι επόμενες γενιές που θα πρέπει να διορθώσουν τα δικά μας τα λάθη για να επιβιώσει η Κύπρος. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, έστω και τώρα, είναι να τους προσφέρουμε τις κατάλληλες συνθήκες μόρφωσης και ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Τα μαθηματικά και η ανάγνωση είναι σίγουρα απαραίτητα στοιχεία αλλά αποτελούν μικρά λιμάνια στο ταξίδι της ΓΝΩΣΗΣ.

Κράτος και κοινωνία θα πρέπει να αρχίσουν επιτέλους να λειτουργούν με γνώμονα το μέλλον των παιδιών της Κύπρου. Διότι, εδώ που φτάσαμε, μόνο αυτά τα παιδιά μπορούν να μας σώσουν...

Δρ. Στέλιος Γεωργιάδης

Assistant Professor of Psychiatry and Behavioural Neurosciences
Offord Centre for Child Studies - McMaster University - Canada


27/3/13

Σκέψεις (απόδημες) για την Κύπρο


Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, η Κύπρος βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Για άλλη μια φορά ψάχνουμε να βρούμε ποιος φταίει. Εγώ προτείνω το εξής:

Ο καθένας πρέπει τώρα να αποφασίσει σε τι ΚΡΑΤΟΣ θέλει να ζήσει.

Προσωπικά, αν και δεν κατοικώ (αλλά ζω) στο νησί, πιστεύω ότι αν ο Λαός της Κύπρου το πάρει απόφαση μπορεί να δημιουργήσει:

  • Ένα Κράτος με συγκρατημένη αλλά σταθερή οικονομία.
  • Ένα Κράτος με σωστό σύστημα παιδείας και υγείας.
  • Ένα Κράτος με παραγωγική κυβερνητική υπηρεσία η οποία δεν επηρεάζεται από τα κόμματα.
  • Ένα Κράτος στο οποίο προτεραιότητα είναι η ευημερία των παιδιών και άλλων ευάλωτων πληθυσμιακών ομάδων.
  • Ένα Κράτος με σοβαρή και διορατική στρατηγική και διπλωματική ικανότητα για να αντιμετωπίζει τον Τουρκικό κίνδυνο.


Δεν λέω ότι είναι εύκολα τα πράματα. Αλλά πιστεύω ότι το ανθρώπινο δυναμικό υπάρχει  (βλέπε παλαιότερη σημείωση μου: http://www.forcyprus.blogspot.ca/2011/01/blog-post.html  ).

Αλλά πρέπει να ρίξουμε κρύο νερό στο πρόσωπο μας, να ξεμεθύσουμε από αυτή την επιφανειακή ζωή που ζούσαμε μέχρι σήμερα, να δούμε κατάματα την σημαία του ψευδοκράτους στον Πενταδάχτυλο, να σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά και να πιστέψουμε στον καλό μας εαυτό...για τα παιδιά μας, για τα εγγόνια μας...

Στέλιος Γεωργιάδης

27 Μαρτίου 2013
Οντάριο – Καναδάς

16/3/13

Εμείς οι Έλληνες της Κύπρου


Αυτά που θέλαμε να πιστέψουμε

Το 2004 ο Τάσσος Παπαδόπουλος ηγήθηκε του Λαού εναντίον του Τουρκικού Σχέδιου (Ανάν) για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν τον επανεκλέξαμε Πρόεδρο.
Στην προεκλογική εκστρατεία του 2008 ο Χριστόφιας υποσχόταν ότι θα λύσει το Κυπριακό μαζί με το φίλο του Ταλάτ (αφού πρώτα βάλει την Τουρκία στη γωνιά). Τον εκλέξαμε Πρόεδρο.
Στην προεκλογική εκστρατεία του 2013 ο Αναστασιάδης υποσχόταν ότι, χρησιμοποιώντας τις καλές του σχέσεις με τους Ευρωπαίους φίλους, θα διαπραγματευτεί ένα καλύτερο μνημόνιο για την διάσωση της οικονομίας της Κύπρου.  Τον εκλέξαμε Πρόεδρο.

Αυτά που δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε
Ο Χριστόφιας, μετά τους εναγκαλιασμούς με τον σύντροφο Ταλάτ, και αφού πρωτα πρόσφερε γη και ουρανό στους Τούρκους, αντιλήφθηκε ότι το Κυπριακό δεν μπορεί να λυθεί χωρίς τη θέληση της Τουρκίας...
Ο Αναστασιάδης, μετά από κάμποσες πόζες και φωτογραφίσεις στις Βρυξέλλες, αντιλήφθηκε ότι οι διαπροσωπικές σχέσεις δεν μετρούν για τους Γερμανούς και τους Εγγλέζους και υπέγραψε ένα καταστροφικό μνημόνιο...

Η πραγματικότητα (είτε την πιστεύουμε είτε όχι)
Η Κυπριακή Δημοκρατία βρίσκεται ένα βήμα πριν τον γκρεμό. Η οικονομική ασφυξία θα οδηγήσει (με κάποια μικροανταλλάγματα) σε αποδοχή μιας Τουρκικής «λύσης» του Κυπριακού.
Σε 10-20 χρόνια οι Έλληνες (με ιστορία 3000 χρόνων στο νησί) θα αποτελούν μια καταπιεσμένη μειονότητα στη Κύπρο. 

31/12/12

Άλλος ένας χρόνος πέρασε (και η Πατρίδα ακόμα περιμένει...)



Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Καναδάς. Ξενιτιά. Σε λίγες ώρες σβήνει το 2012. Το μυαλό και η ψυχή στην Κύπρο. Οι γνωστοί και φίλοι ανταλλάσσουν ευχές στο Facebook. Ο Χριστόφιας συνεχίζει να φταίει τους «άλλους». Ο Αναστασιάδης ακόμα δεν έχει εκλεγεί αλλά το παίζει Πρόεδρος. Ο Καρογιάν δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του. Η υπογραφή του Μνημονίου αναβάλλεται για μετά τις εκλογές. Ο λαός της Κύπρου προσπαθεί να συνέλθει από τη μέθη των τελευταίων 20 χρόνων. Κάπου σε κάποιο συνοικισμό μια γριούλα ακουμπά στο προσκέφαλο της εκείνη την (κουραστική για μας) μαυρόασπρη  (ξεθωριασμένη πια) φωτογραφία του αγνοουμένου γιου της. Ο Μπαγίς κάνει τον μάγκα στους Ευρωπαίους. Ο Ερντογάν ονειροπολεί ότι θα ηγηθεί των απεγνωσμένων λαών της Μέσης Ανατολής. Κάπου σε κάποιο μπαράκι ένας νέος Έλληνας, μισοζαλισμένος από το ακριβό ουίσκι αντιλαμβάνεται πως άφησε κι αυτό το χρόνο να περάσει «χαλαρά» (όταν κοιμάσαι ο άλλος γράφει ιστορία...που λέει και το τραγούδι). Κάπου αλλού, στην άλλη άκρη του κόσμου,  ένας απόδημος απολαμβάνει την ευημερία κάποιου ξένου κράτους – και γράφει πεντέξι λόγια για να καταπολεμήσει τις τύψεις που δεν τον αφήνουν να ξεχάσει το Νησί. Και η Πατρίδα ακόμα περιμένει. Καλή Χρονιά να έχουμε... 

6/9/12

Θέμα Εμπιστοσύνης οι Προεδρικές Εκλογές 2013 στην Κύπρο



Η οικονομική κρίση ταλαιπωρεί σχεδόν όλα τα κράτη παγκοσμίως. Φυσιολογικά, η κρίση έφτασε και στην Κύπρο  - πτήση Cyprus Airways (με μικρή καθυστέρηση) μέσω Αθηνών. Η Κύπρος όμως (σε αντίθεση με άλλα κράτη) δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την οικονομική κρίση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Κύπρου είναι η επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι λόγοι είναι πολλοί και διαχρονικοί - εξωτερικοί (επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, εξασθένηση του Ελληνικού Έθνους, συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο) αλλά και εσωτερικοί (κομματοκρατία, διαφθορά, ηθική πτώση, έλλειψη πολιτικής παιδείας).

Η δύναμη της Κύπρου δεν είναι (και ουδέποτε ήταν) οι πολιτικοί ηγέτες. Η δύναμη της Κύπρου είναι ο Κυπριακός Λαός (βλέπε ιστορικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα για το φιλοτουρκικό Σχέδιο Ανάν το 2004).

Όταν όμως Κυπριακός Λαός χάνει τον προσανατολισμό του, όταν ο Κυπριακός Λαός χάνει τη σοβαρότητα του, όταν ο Κυπριακός Λαός αδιαφορεί...τότε ολόκληρη η δύναμη αυτή διοχετεύεται στα πολιτικά κόμματα. Τα καταστροφικά αποτελέσματα (άμεσα ή έμμεσα) είναι γνωστά σε όλους - στρατιωτικό πραξικόπημα, Τουρκική εισβολή και κατοχή, ηθική πτώση, κοινωνική διαφθορά...και τώρα οικονομική κρίση.

Για να σωθεί η Κύπρος και να διασφαλιστεί ένα καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές στο νησί, οι Προεδρικές Εκλογές 2013 θα πρέπει να αποτελέσουν θέμα ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ του Πολίτη προς το Κράτος αλλά και αντίθετα - ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ του Κράτους προς τον Πολίτη.

10/7/12

Κύπρος: 12 μήνες μετά από την τραγωδία στο Μαρί



Ότι και να σας γράψω, όσο καλά και να το γράψω, όπως και να το ερμηνεύσετε, το θέμα είναι ένα: Yπάρχουν μανάδες που δεν θα ξαναφιλήσουν τον γιο τους στο μέτωπο. Υπάρχουν ορφανά παιδιά που δεν θα νιώσουν ξανά την αγκαλιά του πατέρα τους. Και όπως έχετε καταλάβει δεν αναφέρομαι στα αποτελέσματα της Τουρκικής εισβολής του 1974 αλλά στην πρόσφατη τραγωδία στο Μαρί. Μια τραγωδία που συνοψίζει και αντικατοπτρίζει την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκεται το Κυπριακό Κράτος (αλλά και ολόκληρο το Ελληνικό Έθνος): να μην μπορεί να προστατέψει τους πολίτες που το υπηρετούν.
Για μένα η φωτιά από την έκρηξη στο Μαρί δεν έχει σβήσει...θα αναζωπυρωθεί και θα φέρει και άλλες πολλές, μεγαλύτερες εκρήξεις. Το Κράτος (και το Έθνος) καταρρέει (εδώ και δεκαετίες) οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά, αλλά και ηθικά. Οι ηγέτες έχουν αποδεχθεί ανάξιοι αλλά και άτομα που δεν έχουν καν το σθένος να αναγνωρίσουν τις ευθύνες που τους αναλογούν.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως (πιστεύω) είναι η απάθεια και η ηττοπάθεια του Λαού. Κάποιος φίλος, αληθινός πατριώτης, μου είπε κάποτε σχολιάζοντας τα χάλια μας: «Αποκλείεται να έχουμε εμείς το ίδιο DNA (γενετικό υλικό) με τους Αρχαίους Έλληνες». Μα το DNA δεν είναι αρκετό από μόνο του για να εγγυηθεί την επιβίωση του Ελληνισμού. Χρειάζεται σκληρή και ομαδική δουλειά και πάνω από όλα Εθνική Πολιτική (όχι κομματική) Συνείδηση. Όλα αυτά μας λείπουν αλλά ούτε καν το αναγνωρίζουμε. Ο Τούρκος καραδοκεί αλλά δεν βιάζεται: ξέρει πως ο Έλληνας μπορεί να καταστραφεί και από μόνος του. Εκτός και αν...   

8/5/12

Περί εκλογών


Τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα βγήκαν μέσα από μια δημοκρατική διαδικασία. Τολμώ να πω ότι στην κατάσταση που βρίσκεται το Έθνος (όχι μόνο η Ελλάδα - και ας μην επαναπαύονται οι Έλληνες της Κύπρoυ και οι Απόδημοι γιατί στον ίδιο γκρεμό οδεύουμε) μέχρι και οι δημοκρατικές διαδικασίες οδηγούν σε "αδιέξοδα".

Γιατί η εφαρμογή των διαδικασιών αυτών δεν είναι αρκετή (από μόνη της) για να λειτουργήσει σωστά και δημοκρατικά ένα Κράτος, Χρειάζονται ποιοτικές και ουσιαστικές προτάσεις από ανθρώπους ικανούς να ηγηθούν, αφού πρώτα πείσουν την πλειοψηφία του Λαού.

Τα εκλογικά αποτελέσματα δείχνουν ότι τέτοιοι άνθρωποι είτε δεν υπάρχουν...είτε παρακολουθούν τις εξελίξεις από την τηλεόραση και το διαδίκτυο...

28/2/12

Προς την ηγεσία των κομμάτων του ενδιάμεσου πολιτικού χώρου της Κύπρου

Τους τελευταίους μήνες συζητάτε (υπό την απειλή επανεκλογής Χριστόφια ή εκλογή Αναστασιάδη) «πιθανή» συνεργασία για τις προεδρικές εκλογές του 2013. Όποτε ερωτηθείτε για το ποιος θα μπορούσε να είναι ο κοινός υποψήφιος του ενδιάμεσου χώρου απαντάτε ότι «είναι νωρίς να μπούμε σε ονοματολογία» και τονίζετε ότι προτεραιότητα έχουν οι «προγραμματικές συγκλίσεις».

Όλα αυτά είναι πολιτικά παιχνίδια τα οποία αποτελούν πολυτέλεια του παρελθόντος. Αν δεν συνεννοηθείτε σύντομα και αν δεν επιλέξετε ένα πραγματικό Ηγέτη τότε η Κύπρος θα οδηγηθεί προς οριστική διχοτόμηση («νόμιμη» ή «παράνομη»).
Ας είμαστε ειλικρινής: το 2004 την ώρα που τα πολιτικά κόμματα εξέταζαν «πιθανά» σενάρια, ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη και ηγήθηκε του λαού αλλά και ολόκληρου του Ελληνικού Έθνους στο ιστορικό ΌΧΙ κατά του ξεπουλήματος της Κύπρου. Αν θυμάμαι καλά, οι κομματικές «προγραμματικές συγκλίσεις» ήρθαν αργότερα...στο παρά πέντε του δημοψηφίσματος.
Οφείλετε λοιπόν να βρείτε ένα άνθρωπο με ηγετικές ικανότητες, με καθαρές αρχές και σεβασμό προς την Κυπριακή Δημοκρατία ο οποίος θα διαμορφώσει και θα προτείνει στο λαό μια ουσιαστική, δημοκρατική και πατριωτική πολιτική πρόταση για το μέλλον της Κύπρου.

22/11/11

Το Μαρί, ο ΑΠΟΕΛ, η ΟΜΟΝΟΙΑ και τα Πετρέλαια

Εκείνες τις μέρες αμέσως μετά τη έκρηξη στη Ναυτική Βάση (Μαρί) της Κύπρου που στοίχισε τη ζωή σε 13 συνανθρώπους μας, βλέποντας τις κινητοποιήσεις των Κυπρίων πολιτών, ένιωσα μια κρυφή ελπίδα...μια αισιοδοξία. Πίστεψα ότι ίσως ο λαός να μπει μπροστά και να οδηγήσει τη χώρα μακρυά από το γκρεμό στον οποίο μας οδηγούν για χρόνια τώρα οι ανίκανοι «ηγέτες» μας. 

Η αισιοδοξία μου μειώθηκε όταν κάποιος (σοφότερος...Έλλην της Διασποράς) μου είπε: 

«Μην νομίζεις ότι θα αλλάξει τίποτε. Σύντομα θα αρχίσει το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, θα αρχίσει και η περίοδος κυνηγιού, μετά θα έρθουν και οι γιορτές των Χριστουγέννων και ο κόσμος θα ξεχάσει και το Μαρί...»

Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά την «ανακάλυψη» υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, τότε η σημερινή αδιαφορία του λαού για την τραγωδία στο Μαρί (και τα βαθύτερα αίτια της) δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη. 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Διάβασα σήμερα ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας, μετά από επίσκεψη/επιθεώρηση στην πλατφόρμα «Όμηρος» (Noble), συνοδευόμενος από τηλεοπτικές κάμερες, διαβεβαίωσε τον λαό ότι «όλα πάνε καλά». 

Ο αφελής Κυπραίος νομίζει τώρα ότι θα πλουσιέψει...θα γίνουμε όλοι Σαουδάραβες! Νομίζει (ο Κυπραίος) ότι αν προκριθεί το ΑΠΟΕΛ στην επόμενη φάση του Champions League ή αν κερδίσει η Ομόνοια το πρωτάθλημα η ζωή του θα έχει νόημα... 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει κανένας (Αποελίστας, Ομονοιάτης, ή Σαουδάραβας) που πιστεύει ότι τα «πετρέλαια» και η «μάππα» μπορούν να παρηγορήσουν τις μαυροφορούσες μανάδες ή τα ορφανά παιδιά των ΔΕΚΑΤΡΙΩΝ αδικοχαμένων ηρώων;   

8/10/11

Κυπριακή Δημοκρατία: 51 Χρόνια Μετά

Το 1960 ο λαός της Κύπρου, μετά από ένα υπέροχο αγώνα ενάντια στους Εγγλέζους αποικιοκράτες, αντί για Ένωση με την Ελλάδα, παρέλαβε ένα κουτσουρεμένο, δοτό σύνταγμα και ένα (δήθεν) «ανεξάρτητο Κυπριακό κράτος». 51 χρόνια μετά, η Κυπριακή Δημοκρατία, αν και πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βρίσκεται υπό κατοχή με 37% του εδάφους της να ελέγχεται στρατιωτικά από την Τουρκία. Αν μελετήσει κανείς την ιστορία της Κύπρου εύκολα θα διαπιστώσει ότι λόγω της στρατηγικής της θέσης στην νοτιοανατολική Μεσόγειο βρίσκεται συνεχώς στα επεκτατικά σχέδια της εκάστοτε περιφερειακής δύναμης (βλέπε Περσία, Αγγλία, Τουρκία, κτλ).

Ο κάθε λογικός άνθρωπος γνωρίζει ότι καμιά «διαπραγμάτευση» με τους Τουρκοκύπριους δεν μπορεί να οδηγήσει σε μια ΔΙΚΑΙΗ και ΒΙΩΣΙΜΗ λύση του Κυπριακού αφού η Τουρκία ποτέ δεν θα επέτρεπε μια τέτοια εξέλιξη (βλέπε 37 χρόνια «διαπραγματεύσεων» χωρίς αποτέλεσμα). Αν λάβει κανείς υπόψη την παρούσα ισχύ της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή, αντί να μιλούμε για «λύση του Κυπριακού μέσω διαπραγματεύσεων με τους Τουρκοκύπριους» μάλλον θα πρέπει να μιλούμε (και να εργαζόμαστε) για επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Για να επιβιώσει ένα μικρό κράτος σαν την Κύπρο χρειάζεται σωστός προγραμματισμός και σκληρή δουλειά στην εξωτερική πολιτική και διπλωματία αλλά και στον εσωτερικό τομέα. Ένα Κράτος που λειτουργεί σωστά στο εσωτερικό έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει και μια σωστή εξωτερική πολιτική. Λόγω της Τουρκικής κατοχής, η Κυπριακή Δημοκρατία για χρόνια (δικαιολογημένα) αναλώνει τις δυνάμεις της στην εξεύρεση λύσης του Κυπριακού Προβλήματος. Από ότι φαίνεται όμως, λύση του Κυπριακού θα υπάρξει μόνο όταν και αν τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων το απαιτούν (αυτό το σενάριο δεν πρέπει να θεωρείται απίθανο – βλέπε συνεργασία με Ισραήλ για εξόρυξη υδρογονανθράκων). Στο μεταξύ, ταυτόχρονα με τη συνέχιση του αγώνα για λύση του Κυπριακού, έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην καλύτερη και αποτελεσματικότερη λειτουργία του Κράτους. Για παράδειγμα, οι τομείς της Παιδείας, Υγείας και Οικονομίας υστερούν σε μεγάλο βαθμό – ή αν προτιμάτε – θέλουν πολλή δουλειά. Ένας λαός σωστά μορφωμένος, υγιής και οικονομικά δυνατός θα είναι σε καλύτερη θέση να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του και να αξιοποιήσει πιθανές ευκαιρίες που μπορεί να παρουσιαστούν στην παγκόσμια σκηνή.

8/9/11

ΕΡΩΤΗΣΗ

Αφού «δεν γνώριζε» τις ενέργειες των υπουργών του, αφού «δεν γνώριζε» ότι η ναυτική βάση στο Μαρί γειτνιάζει με τον μεγαλύτερο ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό, αφού «δεν γνώριζε» την επικινδυνότητα του φορτίου πυρομαχικών, αφού «δεν γνώριζε»...μα πάνω από όλα αφού ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ...διερωτώμαι με ποια διαπραγματευτική ισχύ και με ποιες ΓΝΩΣΕΙΣ συνεχίζει ο Πρόεδρος Χριστόφιας τις «διαπραγματεύσεις» για «λύση» του Κυπριακού;

18/7/11

Αυτοκριτική για την κατρακύλα του Ελληνισμού

Η έκρηξη στη Ναυτική Βάση της Κύπρου που στοίχισε τη ζωή σε 13 συνανθρώπους μας και τραυμάτισε δεκάδες άλλους δεν ήταν ούτε δυστύχημα ούτε ατύχημα. Ήταν μια προειδοποιητική έκρηξη που καραδοκούσε χρόνια. Μια έκρηξη που ξεσκέπασε τις αδυναμίες και τις αμαρτίες του Κυπριακού Κράτους, της Κυπριακής κοινωνίας και του Ελληνικού Έθνους γενικότερα.

Ειδικοί είχαν προειδοποιήσει για τις πιθανές καταστροφικές συνέπειες από τη μακροχρόνια φύλαξη των πυρομαχικών και μάλιστα δίπλα από τον ηλεκτροπαραγωγό σταθμό. Για παράδειγμα, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Άμυνας το Φεβρουάριο του 2011 ο εκπρόσωπος της Διεύθυνσης Υλικού Πολέμου της Εθνικής Φρουράς τόνισε μεταξύ άλλων: «... σημειώνεται ο κίνδυνος να αλλοιωθεί το μείγμα της πυρίτιδας αντιδρώντας με ανάφλεξη ή ακόμα και με έκρηξη».

Οι ειδικοί μίλησαν αλλά οι πολιτικοί (ως συνήθως) τους αγνόησαν...

Αυτό το φαινόμενο αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη κατάρα του Ελληνικού Έθνους. Αυτοί οι οποίοι λαμβάνουν τις μεγάλες αποφάσεις εξακολουθούν, μετά από τόσες καταστροφές που πέρασε το Έθνος, να έχουν ως γνώμονα τους πολιτικά, κομματικά, ακόμα και προσωπικά συμφέροντα. Μπροστά σε όλα αυτά, εμείς, οι πολίτες, μένουμε απαθείς...

Στο βωμό αυτών των συμφερόντων, θυσιάζουμε ανθρώπινες ζωές, Πατρίδες, το μέλλον των παιδιών μας. Δεν πρόκειται να κατονομάσω αυτούς που φέρουν την ευθύνη για τα κακά που χτύπησαν (και που θα ξαναχτυπήσουν) την Κύπρο και την Ελλάδα – αυτό είναι το καθήκον της Δικαιοσύνης.
Στρέφομαι μόνο προς τον εαυτό μου και τον κατακρίνω για απάθεια, ανευθυνότητα, έλλειψη σοβαρότητας, έλλειψη επαγγελματισμού και για απλή κατανόηση της δύσκολης θέσης στην οποία βρίσκεται η Πατρίδα και το Έθνος μου.

Φέρω κι εγώ ευθύνη για την κατρακύλα του Ελληνισμού...

Αν δεν μπορέσουμε όλοι να παραδεχτούμε αυτή την πικρή αλήθεια, το μέλλον του Ελληνισμού είναι αβέβαιο...και στην Κύπρο και στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό...

Επαναλάβετε μαζί μου:

Φέρω κι εγώ ευθύνη για την κατρακύλα του Ελληνισμού...

17/1/11

Πλούσια Κοιτάσματα Φυσικού Αερίου σε Ελλάδα και Κύπρο

Πολλά γράφονται (και ακόμα πιο πολλά λέγονται) για τις πρόσφατες «ανακαλύψεις» υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου σε Ελλάδα και Κύπρο. Διάφοροι πολιτικοί, επιστήμονες αλλά και η πλειοψηφία του λαού, προσεγγίζουν το όλο θέμα με αισιοδοξία. Υπάρχουν μάλιστα και ορισμένοι οι οποίοι ισχυρίζονται ότι αυτά τα κοιτάσματα θα βγάλουν το Ελληνικό Έθνος από το – οικονομικό, πολιτικό και υπαρξιακό – αδιέξοδο! Μακάρι να έχουν δίκαιο...στο μεταξύ όμως θα ήθελα να στρέψω την προσοχή όλων μας στα ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ που διαθέτει ο απανταχού Ελληνισμός και που δυστυχώς δεν έχουμε ακόμα «ανακαλύψει».

Το φυσικό αέριο, αν και μπορεί να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση του Έθνους (αν γίνει σωστός και πολύ προσεκτικός προγραμματισμός) δεν θα μπορέσει σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ. Στο κάτω κάτω, ας μη ξεχνούμε ότι σύμφωνα με τους μεγάλους μας (μικρούς) «ηγέτες» υπάρχει και η πιθανότητα, μέσα στα πλαίσια μιας «καλής γειτονίας», να «συνεκμεταλλευτούμε» το φυσικό αέριο με τους «φίλους» μας τους Τούρκους οι οποίοι έχουν κυριολεκτικά σαλιώσει και ορέγονται οτιδήποτε Ελληνικό...

Όταν αναφέρομαι σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ εννοώ εσένα, εμένα, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας - τους απανταχού Έλληνες. Σκεφτόμενος τα αποτελέσματα όλων αυτών των γεωλογικών διατρήσεων που οδήγησαν στην ανακάλυψη φυσικού αερίου, διερωτούμαι πότε ως Έθνος θα προχωρήσουμε σε «ανθρώπινες διατρήσεις». ‘Ίσως τότε να ανακαλύψουμε τον πραγματικό και αιώνιο πλούτο του Ελληνισμού – τον ίδιο τον Έλληνα (σημείωση: δεν εννοώ τον εφήμερο Νεοέλληνα τον οποίο παριστάνουμε καθημερινά – εννοώ τον αληθινό Έλληνα που κρύβουμε βαθιά μέσα μας).

12/12/10

Ανοιχτή Επιστολή προς τον Απόδημο Έλληνα

12 Δεκεμβρίου 2010

Μέχρι σήμερα, οι απόδημοι Έλληνες είχαν σαν πρωταρχικό τους στόχο την διατήρηση της Ελληνικής ταυτότητας στην ξενιτιά. Πιστεύω ότι αυτός ο στόχος, αν και σωστός, δεν είναι πλέον αρκετός. Σε μια δύσκολη για τον Ελληνισμό εποχή, οι απόδημοι πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη. Εύκολο είναι για μας να κατηγορούμε τους υπόλοιπους για την κατρακύλα του Ελληνισμού. Η Ελληνικότητα μας όμως θα δοκιμαστεί όταν αποφασίσουμε να συμβάλουμε ουσιαστικά στην ανόρθωση ολοκλήρου του Έθνους.

Κατά την προσωπική μου άποψη, τα προβλήματα του Ελληνισμού δεν περιορίζονται στα γεωγραφικά πλαίσια Ελλάδας και Κύπρου - υπάρχουν και εδώ στη ξενιτιά. Όσο πικρή κι αν είναι η αλήθεια, ο απόδημος Ελληνισμός υπολειτουργεί - η αν θέλετε - δεν λειτουργεί σύμφωνα με τις προοπτικές του (αυτό δεν αποτελεί κατηγορία αλλά γεγονός – ας κάνει ο καθένας την αυτοκριτική του με το χέρι στην καρδιά).

Έφτασε η ώρα για ανασύνταξη και μακροχρόνιο, στρατηγικό προγραμματισμό. Είναι ανώφελο (ειδικά αυτήν την δύσκολη περίοδο) να περιμένουμε «ενίσχυση» από τις εκάστοτε κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου (αυτό δεν αποτελεί κατηγορία αλλά γεγονός). Εμείς οι ίδιοι οι απόδημοι πρέπει να στηρίξουμε και να ενδυναμώσουμε την παροικία μας – να γίνουμε τόσο δυνατοί και αποτελεσματικοί έτσι ώστε όχι μόνο να διατηρήσουμε την Ελληνική μας ταυτότητα, αλλά να ανασηκώσουμε και το μερτικό που μας αναλογεί από την βαριά (λόγω Ιστορίας) ευθύνη που όλοι φέρουμε απέναντι στο Ελληνικό Έθνος.

Με εκτίμηση,

Στέλιος Γεωργιάδης

Οντάριο – Καναδάς

sgeorgiades@gmail.com
www.georgiades.net

23/11/10

Ξένα Συμφέροντα και Δικά μας Λάθη: Συνταγή Αδιεξόδου στο Κυπριακό Πρόβλημα

Στέλιος Γεωργιάδης / 24 Νοεμβρίου 2010 / sgeorgiades@gmail.com

Το 1974 η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά, το 37% του εδάφους του νησιού εξακολουθεί να βρίσκεται υπό Τουρκική κατοχή. Δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες και εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι έποικοι καταπατούν καθημερινά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας οι οποίοι από το 2004 είναι ταυτόχρονα και Ευρωπαίοι πολίτες!

Εδώ και δύο περίπου χρόνια ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας «διαπραγματεύεται» με τον εκάστοτε ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, μέσα στα πλαίσια συνομιλιών «Κυπριακής (δήθεν) ιδιοκτησίας», μια πιθανή λύση του Κυπριακού Προβλήματος. Τα αποτελέσματα αυτών των «διαπραγματεύσεων» οδηγούν, για άλλη μια φορά, με μαθηματική ακρίβεια, εκεί που βρίσκονται τα ξένα συμφέροντα: (α) σε αδιέξοδο και ένα ακόμα βήμα πιο κοντά σε «de facto διχοτόμηση», ή (β) σε λύση τύπου Ανάν και «συμφωνημένη διχοτόμηση» της Κύπρου. Μάλιστα, ενώ μέχρι πρόσφατα τα Ηνωμένα Έθνη διαλαλούσαν ότι δεν πρόκειται να επέμβουν στις «διαπραγματεύσεις», ο Γενικός τους Γραμματέας έθεσε προχθές καθαρό χρονοδιάγραμμα για πρόοδο μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 2011.

Η ερώτηση λοιπόν που προκύπτει είναι «Γιατί εμμένουμε να διαπραγματευόμαστε με την ίδια αποτυχημένη συνταγή;» Είναι ποτέ δυνατόν ο οποιοσδήποτε Τουρκοκύπριος ηγέτης (είτε είναι «σύντροφος» είτε όχι) να συμφωνήσει και να εφαρμόσει σχέδιο απόσυρσης των Τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο; Αποκλείεται!

Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία θεωρεί την κατοχή της Κύπρου ως ένα σημαντικότατο στρατηγικό δεδομένο. Ταυτόχρονα, το δεδομένο αυτό εξυπηρετεί και τους Εγγλέζους, πρώην (και εμμέσως νυν) αποικιοκράτες της Κύπρου οι οποίοι διατηρούν στρατιωτικές βάσεις τεράστιας σημασίας για την «παρακολούθηση» και τον «στρατηγικό έλεγχο» της Μέσης Ανατολής.

Με βάση τα πιο πάνω, μπορεί εύκολα κανείς να συμπεράνει ότι δεν υπάρχει διέξοδος στον δρόμο που βαδίζουμε εδώ και 36 χρόνια. Αντίθετα, οι επιλογές στενεύουν και καταλήξαμε να ζητούμε από τον Τούρκο κατακτητή ...να ανοίξει ένα λιμάνι, ένα αεροδρόμιο για Κυπριακά σκάφη...πού καταντήσαμε ως κράτος, που καταντήσαμε ως Έθνος!

Κύριοι Ηγέτες των απανταχού Ελλήνων:

Δεν είμαστε αφελείς. Κατανοούμε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα λόγω των ξένων συμφερόντων. Κατανοούμε επίσης ότι η Τουρκία αποτελεί (προς το παρόν) μεγάλη γεωστρατηγική δύναμη στην περιοχή μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι σας δίνεται το δικαίωμα να «διαπραγματεύεστε» με τα πιόνια του κατακτητή και να παραχωρείτε «εκ περιτροπής προεδρίες», «παραμονή 50,000 Τούρκων εποίκων» και «σταθμισμένη ψήφο που εξισώνει το 18% των Τουρκοκυπρίων με το 82% των Ελληνοκυπρίων». Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι βασικές ελευθερίες του λαού δεν είναι προς διαπραγμάτευση.

Ο λαός δεν τρέφει ψευδαισθήσεις. Όμως, παρά τις δυσκολίες που πέρασε, διατηρεί ακόμα την αξιοπρέπεια του και το απέδειξε στο δημοψήφισμα του Σχεδίου Ανάν του 2004. Λοιπόν, το μόνο που ζητά από εσάς ετούτος ο λαός είναι να υπερασπιστείτε αυτήν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτή η Εθνική αξιοπρέπεια και η συνέχιση του αγώνα για την Ελευθερία είναι τα μόνα αγαθά που δεν μπορεί κανένας Λόρδος, κανένας Τούρκος να μας στερήσει.

Και όπως διδάσκει και ο Καβάφης: «Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις...»